دفتر مقام معظم رهبری
titreno.ir
حرف تو
يادداشت؛ فرشته سنجيده
نماز محراب عبادت
تاریخ انتشار : 19 آبا 1396 - 12:46
کد مطلب: 46358
امروزه همه خود را چنان مشغول مشغله های زندگی و رنگ ولعابهای آن نموده اند که نماز را سبک می شمارند و سر وقت نمی خوانند.

به گزارش ایلام پویا، امروزه همه خود را چنان مشغول مشغله های زندگی و رنگ ولعابهای آن نموده اند که نماز را سبک می شمارند وبه موقع نمی خوانند.همه ی ما از یاد برده ایم که سالها پیش در کربلا با وجود تمام سختیهای موجود،گرمابی آبی-در محاصره بودن و... هیچ کدام مانع از ان نشد که افراد نماز خود را فراموش کنند.

امام حسین یک روز قبل از تاسوعا وعاشورا نماز جماعت برپا کردند واز یارانش خواست که هر کس توانایی یارای او را ندارداز تاریکی شب استفاده کنند وبرود.

تمام یاران باوفای ایشان در حین جنگ به محض شنیدن اذان میدان جنگ را ترک می کردند تا نماز خود را برپا دارند.امام حسین در بدترین شرایط نمازخود را برپا داشت ویارانش پشت سر ایشان نماز جماعت می خواندند که دشمن به آنها حمله کرد و عده ای  از  آنها به شهادت رساند.

مسلمان واقعی می داند که در تمام لحظات زندگی،دلتنگی،ناراحتی،مصیبت،خوشحالی،بی کسی،دوراهی،ناتوانی و... تنها چیزی که انسان را آرام می کند نماز خواندن و حرف زدن با خداست ،اوست که سنگ صبور همه وراز نگهدار،گره گشای همه می باشد.اوست که همه را می بخشد ورحمان ورحیم است.نماز آرامش بخش دلهاست.در کربلا همه این را می دانستند ودر واپسین لحظات هم نماز می خواندند. شبها در خلوت خود با خدا راز ونیاز می کردند وطلب عفو وبخشش،قدرت پایداری می خواستند وآرزوی شهادت می نمودند آنها بعد از خواندن نماز همانند فرشته ای سبک بال به میدان جنگ می رفتند وسبک بال پرواز می کردند.

در تمام لحظات تشنگی ومحاصره به نماز وخدا پناه می بردند تا قوی باشند وتحمل نمایند.

یاران وخانواده امام حسین در زمان اسارت هم از نماز خواندن غافل نبودند ودر شرایط سخت نماز جماعت برپا می داشتند ورعب و وحشت را در دل دشمنانشان به وجود می آوردند

حتی  زمانی که سربریده  ومبارک امام حسین ع  بر روی نیزه  بود  قرآن وکلام خدا از لبان نزدیکانش لحظه ای فراموش نمی شد  

اری نماز محراب عبادت است وباید همیشه  به سرور و سالار شهیدان(ع) تأسی و اقتدا کنیم  تا با عظمت برگزاری  نماز به دنیا بفهمانیم  ما با نماز زنده ایم و نماز بالاترین و والاترین واجب دینمان است در ادامه 

یاد خاطره ای از  یک دوست   در موضوع نماز خالی از لطف نیست که نقل می کرد .

مدتها بود که ایمانم ضعیف شده بود نمازم را سر وقت نمی خواندم ودر مراسمات محرم کمرنگ شرکت می کردم ونصیحت مادرم را برای جدی گرفتن این مسائل جدی نمی گرفتم تا اینکه سخت بیمار شدم.

حالم خیلی بد بود مادرم نذر ونیاز زیادی کرد که من حالم خوب شود.

روز به روز حالم بدتر می شد طوری که خودم هم خسته شده بودم .ماه محرم بود غروب روز اربعین ، حالم خیلی بد بود بلند شدم وضو گرفتم نماز خواندم وشروع به درد دل با خدا نمودم اینقدر زجه زدم وگریه کردم که نمی دانم کی خوابم برده بود . در عالم خواب ورویا بودم که خانمی نورانی با قدی خمیده کنارم امد ودستامو گرفت وگفت:  با من بیا تا تو را به یه جایی ببرم. من پرسیدم کجا ؟!

- جایی که خیلی واقعیتها رو ببینی

بی اختیار بلند شدم وبا او براه افتادم .وقتی چشمم را باز کردم در بیابانی بودم که خیمه های زیادی در آن برافراشته شده بود ودور تا دور آن در محاصره سربازان بود. همه سر نماز بودند لبهای آنها از تشنگی خشک بود.از خانم پرسیدم اینجا کجاست؟!

- کربلا

خشکم زده بود نمی دانستم چه بگویم.مات ومبهوت پشت سر خانم که به چادرها سر می زد وگریه می کرد راه میرفتم.باور کردنی نبود پسر بچه های ۹ ساله ۱۲ ساله و... به میدان جنگ می رفتند وشهید می شدند .من فقط گریه می کردم وجیغ میکشیدم. صحنه هایی دیدم که قابل گفتن نبود تمام بدنم می لرزید وخدا را با صدای بلند فریاد می زدم کاری از دستم بر نمی آمد. صنحه ها وحوادثی دیدم که  باور کردنی نبود.خیلی وحشتناک بود نمی توانستم باور کنم نمی توانستم این همه مظلومیت را تحمل کنم اینقدر به سرو صورتم خودم زدم تا از هوش رفتم .وقتی به هوش آمدم نه اثری از خانم بود ونه جنگ وگردوغبار.روی تخت بیمارستان بودم ونگاه نگران پدر ومادرم.خودم را بغل مادرم پرت کردم وهق هق زدم زیر گریه .مادرم هم وقتی حال وروز مرا دید او هم با من گریه می کرد ومی گفت :آروم باشدخترم چی شده؟! 

ولی من فقط گریه می کردم چند روز بعد حال جسمانیم کاملا خوب شد ولی نمی توانستم اون صحنه ها را که دیده بودم فراموش کنم .از اون روز به بعد من نمازم را سر موقعه می خواندم ودر تمام روضه های امام حسین شرکت می کردم وبا خلوص نیت عزاداری می کردم وناله سر می دادم .این حسین کیست که عالم همه دیوانه ی اوست.

دیدگاههای ارسال شده ، پس ازتأیید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
پیامهایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
انتشار نظر به معنای تأیید از دید مسئول سایت نبوده و مسئولیت نظرات بر عهده نظردهنده است.

نظر شما

CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.